قانون سفته چیست؟

0

سفته از جمله اسناد تجاری می باشد که به سبب آن امضاء کننده سفته متعهد می شود تا در زمان مقرر یا عندالمطالبه، مبلغی معین را در وجه شخص یا موسسه ذکرشده در سفته پرداخت کند. درقدیم به دلیل خطرات منتقل ساختن پول از مکانی به مکان دیگر، صاحبان کسب‌وکار یا تجار آنرا مورد استفاده قرار می دادند و در قبال آن کارمزدی به‌صورت سفته، به‌نام خود و در جایی دیگر به بانک می‌پرداختند.

سفته 

سفته نامی می باشد که نام آنرا به کرات شنیده اید و حتما بار‌ها به بهانه گرفتن وام یا ضمانت از آن بهره مند شده اید.

معمولا سفته را در هر جای شهر در هر دکه روزنامه فروشی که بساط سیگار، سیمکارت اعتباری، شارژ موبایل و کارت اینترنت را پهن کرده است، می‌فروشند و این عبارت را که «سفته موجود است» خیلی جا‌ها دیده اید و لابد پیش خود فکر کرده اید که «عجب، سفته چه وسیله خوبی است که هرکس می‌تواند هرگاه اراده کند، آن را مثل نقل و نبات بخرد و کارش را راه بیندازد» و بعد حتما به این مساله فکر کرده اید که سفته در مقابل چک، با سختی‌هایی که برای گرفتنش از سیستم بانکی دارد، چقدر به دردبخور است.

یکی از شهروندانی که برای دریافت یک وام ۲ میلیون تومانی از یک بانک به گفته خودش، ۴ ماه به دنبال یک ضامن دارای چک می‌گشت، می‌گوید: مشابه همین وام را از یک مرکز اقتصادی دیگر گرفتم که برای ضمانت، سفته هم قبول می‌کرد.

همه این‌ها را حتما می‌دانید و حتما بار‌ها با آن برخورد کرده اید، اما شاید آن روی سکه را کمتر دیده اید که سفته یک سند معتبر اقتصادی است که به دلیل نشناختن جایگاه آن، بسیاری از مردم را دچار مشکل کرده است.

اگر سری به دادگاه‌ها بزنید، متوجه می‌شوید ناآشنایی با قانون سفته و این تفکر که سفته ابزاری سهل الوصول است و تبعاتی ندارد، برای مردم چه مشکلاتی ایجاد کرده است.

بد نیست بدانیم سابقه کاربرد سفته به اروپا بازمی گردد و این سند از قدیم در آنجا مورد استفاده بوده است و حقوقدانان اروپایی معتقدند سفته پیش از برات و دیگر اسناد تجاری استفاده می‌شده است.

ظهور سفته در ایران هم به زمان تدوین قانون تجارت در سال ۱۳۱۱ برمی گردد و امروزه در کشور ما از این سند بیش از برات استفاده می‌شود.

حقوقدانان ایران نیز گاه از سندی سخن می‌گویند که عنوان «سفتجه» داشته است و فقها درباره آن بحث فراوان کرده اند، اما اذعان می‌کنند که این سند با سفته موضوع حقوق تجارت متفاوت است و بیشتر به عقد حواله نزدیک است، اما امروزه در اقتصاد، سفته به عنوان وسیله‌ای اعتباری نقش مهمی در تامین کوتاه مدت منابع سرمایه گذاری ایفا می‌کند و حتی شرکت‌های بزرگ با صدور آن نزد بانک‌ها، مشکلات مالی جاری خود را مرتفع می‌کنند.

همچنین از سفته می‌توان به عنوان وسیله پرداخت در معاملات غیرنقدی استفاده کرد و این امر در معاملات کالا‌های مصرفی بسیار معمول است و شاید همین عمومیت است که شما می‌بینید سفته همه جا به فروش می‌رسد البته بانک‌ها و موسسات اعتباری نیز از این اسناد برای اعطای وام و تقسیط بازپرداخت آن استفاده می‌کنند و به این منظور، در مقابل پرداخت وام به مشتری، از او سفته مطالبه می‌کنند.

در قرارداد‌هایی که شرکت‌ها و موسسات اداری با مقاطعه کاران منعقد می‌کنند، سفته وسیله‌ای ارزان و مطمئن برای تضمین اجرای تعهد از سوی آنان است.

اجزای سفته 

با نظر به ماده ۳۰۸ قانون تجارت، سفته علاوه بر امضاء یا مهر، باید دارای تاریخ و متضمن مراتب ذیل باشد: مبلغی که باید تادیه شود با تمام حروف، نام گیرنده وجه و تاریخ پرداخت باید در سفته مشخص باشد. پس طبق ماده ۳۰۸ قانون تجارت، سفته علاوه بر مهر یا امضاء باید دارای تاریخ باشد و علاوه بر این، طبق بند یک همین ماده، تعیین مبلغی که باید پرداخت شود، با تمام حروف ضروری است.

نام و نام خانوادگی گیرنده وجه، تاریخ پرداخت وجه، علاوه بر این‌ها، نوشتن نام خانوادگی صادرکننده، اقامتگاه وی و محل پرداخت سفته نیز ضروری است.
قانون سفته چیست؟

در صورتی که سفته برای شخص معینی صادر شود، نام و نام خانوادگی او در سفته آورده می‌شود، در غیر این صورت به جای نام او نوشته می‌شود در «وجه حامل».

در صورتی که نام خانوادگی یک شخص معین در سفته نوشته شود، این شخص طلبکار می‌شود و در غیر این صورت هر کسی که سفته را در اختیار داشته باشد، طلبکار محسوب می‌شود و می‌تواند در سررسید سفته، مبلغ آن را طلب کند و اگر سررسید درج نشود، سفته عندالمطالبه محسوب می‌شود و در سفته عندالمطالبه، صادرکننده باید به محض مطالبه، مبلغ آن را پرداخت کند، اما اگر مندرجات قانونی در سفته قید نشود، آنگاه چه می‌شود؟ متاسفانه قانونگذار در فصل دوم باب چهارم قانون تجارت که مقررات مربوط به سفته را بیان می‌کند، به ضمانت اجرای عدم ذکر مندرجات مندرج در ماده ۳۰۸ اشاره‌ای نکرده است، اما در قوانین خارجی به این نکته اشاره شده است.

مثلا در قانون تجارت فرانسه، پس از ماده ۱۸۳ که شرایط صوری سفته را معین می‌کند، ماده ۱۸۴ مقرر می‌کند که در صورت نبودن یکی از موارد مندرج در ماده ۱۸۳، سند امضاء شده، سفته محسوب نمی‌شود.

همان طور که گفته شده است، اگرچه در قانون تجارت ایران در مورد سفته، به این امر اشاره نشده است که اگر یکی از مندرجات مذکور در ماده ۳۰۸ قانون رعایت نشود، نوشته مزبور مشمول مزایای سفته نمی‌شود، اما سفته فقط در صورتی مشمول مزایای مذکور در قانون تجارت است که موافق مقررات این قانون تنظیم شده باشد و از طرفی، اگرچه در مورد رعایت نکردن مندرجات قانونی سفته ضمانت اجرایی پیش بینی نشده، تبصره ماده ۳۱۹ قانون تجارت، سفته‌ای را که فاقد شرایط اساسی مذکور در قانون تجارت باشد، سند تجاری قلمداد نمی‌کند و مشمول مرور زمان اموال منقول می‌داند. در واقع اگر سفته مطابق مواد قانونی پر نشود، وجاهت قانونی ندارد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید:  انتخاب و معرفی وكیل در محاكم قضایی

سفته بدون نام

حالتی از تدوین و تنظیم سفته، سفته بدون نام می باشد.. در این حالت، در تنظیم سند این امکان وجود دارد که بدهکار، سفته‌ای را که صادر می‌کند، بدون ذکر نام طلبکار به وی بدهد که در این صورت فرد می‌تواند یا خودش برای گرفتن در سررسید اقدام یا این که آن را به دیگری حواله بدهد.

عبارت حواله کرد در سفته به شخص دارنده این اختیار را می‌دهد که بتواند سفته را به دیگری منتقل کند، ولی اگر حواله کرد، خط خورده شود، دارنده سفته نمی‌تواند آن را به دیگری انتقال دهد و تنها خود وی برای وصول آن اقدام کند، علاوه بر آن که می‌تواند با پشت نویسی آن را به شخص دیگری انتقال دهد.

روش پشت نویسی سفته

 مانند چک پشت نویسی سفته برای انتقال سفته به دیگری یا وصول وجه آن می باشد. اگر پشت نویسی برای انتقال باشد، دارنده جدید سفته دارای تمام حقوق و مزایایی می‌شود که به آن سند تعلق دارد.

انتقال سفته با امضای دارنده آن صورت می‌گیرد. همچنین دارنده سفته می‌تواند برای وصول وجه آن به دیگری وکالت دهد که در این صورت باید وکالت برای وصول قید شود.

سقف سفته

سفته ها سقف خاصی را برای متعهد کردن دارا می باشند، مثلا اگر روی سفته‌ای عنوان شده باشد «ده میلیون ریال» یعنی آن سفته حداکثر برای تعهد یک میلیون تومان دارای اعتبار است و با آن نمی‌توان به پرداخت بیش از یک میلیون تومان تعهد کرد.

تعهدات امضای سفته

اگر فرد صادر کننده و متعهد سفته در موعد مقرر از پرداخت مبلغ مندرج در آن امتناع کند، دارنده سفته موظف است به موجب نوشته‌ای که واخواست یا اعتراض عدم تادیه نامیده می‌شود، ظرف مدت ۱۰ روز از تاریخ وعده سفته اعتراض خود را اعلام کند که برای واخواست به مجتمع قضایی مراجعه و نسبت به تنظیم و ارسال آن برای صادرکننده سفته اقدام می‌کند و از تاریخ واخواست ظرف مدت یک سال برای کسی که سفته را در ایران صادر کرده و مدت ۲ سال برای کسانی که سفته را در خارج از ایران صادر کرده اند، طبق مواد ۲۸۶ و ۲۸۷ قانون تجارت اقامه دعوی کند. در صورتی که دارنده سفته به تکالیف قانونی خود اقدام نکند، حق اقامه دعوی علیه پشت نویس، ضامن پشت نویس را ندارد و از امتیازات اسناد تجاری بهره مند نمی‌شود.

قانون سفته چیست؟

روش های وصول سفته

جهت وصول وجه سفته از ۲ راه می شود اقدام کرد:

از طریق اجرای اسناد رسمی: چون سفته از اسناد لازم الاجراست، در صورتی که دارنده به وظایف قانونی خود عمل کرده باشد، می‌تواند علیه صادرکننده، پشت نویس و ضامن به اجرای اسناد رسمی واقع در اداره ثبت مراجعه و تقاضای توقیف اموال بلامعارض اشخاص فوق و وصول طلب خود را کند.

از طریق مراجع قضایی دادگستری: دارنده سفته با تقدیم دادخواست حقوقی علیه یک یا تمام مسوولان سند تجاری اقامه دعوی می‌کند و در صورتی که به محکومیت قطعی صادرکننده منجر شود و اگر اموالی از محکوم تحصیل نشود، می‌تواند به استناد قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی تقاضای بازداشت شخص محکوم را کند.

قانون سفته 

وصول سفته

سفته شامل مجازات کیفری نمی شود و در صورت عدم توافق طرفین، شکایت فقط جنبه حقوقی را دارا می باشد.

دارنده سفته می‌تواند در تاریخ مشخص شده اقدام به مطالبه مبلغ آن کند و در صورتی‌که موفق به دریافت مبلغ نشد، تا ۱۰ روز از تاریخ سررسید باید سفته را واخواست کند.

دعوی‌های ناشی از اجرای سفته بیشتر مربوط به خسارت، توقیف اموال یا خیانت در امانت است و سفته‌های ناشی از این تعهدها امکان مطالبه وجه دارد، ولی در این حالت سفته در حد رسید عادی خواهد بود و دعوی ناشی از آن نیز یک دعوای مدنی محسوب می‌شود.

این مطلب را نیز مطالعه کنید:  مجازات تخلفات اداری

قانون سفته چیست؟

انواع سفته و نحوه شکایت

خسارت تاخیر تادیه سفته:

 1- امتناع صادرکننده سفته از پرداخت آن در صورت داشتن توانایی مالی

 2- مطالبه دارنده سفته

 3- تغییر در شاخص قیمت سالانه که طبق نرخ سالانه بانک مرکزی و مطابق زمان مطالبه محاسبه می‌شود.

سفته تنزیلی:

در برخی موارد، دارنده سفته نمی‌تواند تا زمان سررسید موعد پرداخت سفته صبر کند. در این حالت می‌تواند سفته خود را به قیمت کمتر از وجه درج شده در آن و در قبال مبلغ کمتری به بانک دهد؛ به این عمل تنزیل سفته می‌گوییم.

سفته مفقودی:

در صورتی که دارنده، سفته را گم کند باید با مراجعه به دادسرا ضمن اعلام مشخصات آن، اعلام مفقودی کرده و صادرکننده را ملزم به صدور مجدد سفته نماید.

کجا می توان سفته تهیه کرد؟

امروزه تهیه سفته کار دشواری نیست و حتی در دکه های روزنامه فروشی هم قابل تهیه است.

ولی باید در نظر داشت که خرید آن از بانک، خطر جعلی بودن و یا پرداخت مبلغی گران تر از بانک را به دنبال دارد.

لذا با تهیه سفته از بانک، می توان از این خطر ها جلوگیری نمود.

قانون سفته چیست؟قیمت و مالیات سفته

هر سفته یک مبلغ درج شده اسمی دارد که بر روی فرم چاپی آن عنوان شده است و فقط تا همان میزان، می توان  بر روی آن مبلغ نوشت.

برای مثال جهت  صدور سفته ای به مبلغ ده میلیون تومان باید سفته ای تهیه نمود که مبلغ اسمی آن کمتر از این میزان  نباشد.قیمت هر ورق سفته نیز بر اساس مبلغ اسمی آن متفاوت است که به عنوان مالیات از افراد دریافت می شود.

برای مثال برای تهیه سفته ای که مبلغ اسمی آن صد و پنجاه میلیون می باشد، بر اساس تعرفه مصوب ۱۳۹۸ باید هفت هزار و پانصد تومان به عنوان مالیات پرداخت نمود.

خرید سفته

خرید سفته به میزان مبالغ خرد در همه شعب بانک ملی انجام می پذیرد و سفته با مبالغ بالای ۱، ۲، ۵ و ۱۰میلیارد ریالی در شعب منتخب بانک به فروش می‌رسد.

سفته ضمانت کار

اکثر شرکت ­ها و پیمانکاران در زمان انعقاد قرارداد کار شرایطی را برای متقاضیان دارند. یکی از این شرایط که وجه اشتراک میان اکثر کارفرمایان محسوب می­‌شود، معرفی ضامن معتبر و یا دادن چک یا سفته به کارفرما تحت عنوان ضمانت کار یا ضمانت حسن انجام کار است؛ عموم کارگران از دادن چک به دلیل پروسه پیچیده­ اخذ دسته چک یا نداشتن ضامن معتبر دارای دسته چک پرهیز می­‌کنند و راهی جز انتخاب گزینه سفته برایشان باقی نمی­‌ماند. این گروه معمولا بدون آگاهی از الزامات حقوقی قانون سفته، در مبالغ مورد نظر کارفرما آن را تهیه نموده و بعضاً در مواردی دیده شده است که بدون حتی قید عباراتی و تاریخ و به صرف مهر یا امضا، آن را در اختیار کارفرما قرار می­‌دهند که این امر بر اختلافات حقوقی میان کارگر و کارفرما دامن خواهد زد.

چنانچه مشکل سفته دارید، نگران نباشید. چراکه متخصصین سیدوک در هر ساعت از شبانه روز بصورت تلفنی آماده اند به شما مشاوره دهند. برای ثبت درخواست فرم زیر را پر کنید.

پر کردن سفته

سفته یکی دیگر از قراردادهای تجاری است که به واسطه آن، شخص صادر کننده موظف است مبلغ تعیین شده را در زمان مقرر یا به صورت عندالمطالبه پرداخت نماید.

خرید سفته از رایج ترین کارها است، به همین جهت عامه ی مرد برای آن اهمیتی قائل نیستند.

اما اگر قوانین و مقررات این گواهی تجاری به  درستی رعایت شود، مزیت های فراوانی به همراه خواهد داشت.

سفته در ایران به دلیل سختی در وصول کردن آن  تقریبا از رده خارج شده است و مردم برای مبادلات خود از چک استفاده می کنند.

اما کماکان افرادی هستند که برای معاملات خود از سفته استفاده کنند. به همین جهت چگونگی گرفتن سفته را برای شما می گذاریم.

 به عنوان شخصی که صادر کننده  است می بایست پس  از مهر و امضاء و قبل از تحویل دادن نکات زیر را رعایت فرمایید:

 فسخ تمبر مالیاتی: برای دریافت اوراق سفته بانک به نسبت مبلغ مورد نظر از شما مبلغی را دریافت می کند و در اصلاح قانونی می گویند شما سفته را خریده اید. اما امروزه جایگزین فسخ تمبر مالیاتی شده است.

 قید کردن تاریخ صدور سفته: تاریخی را که فرد صادر کننده سفته را به طرف مقابل خود می دهد.

 ثبت مبلغ معین برای سفته: مبلغی که در حاشیه سفته نوشته شده است حداکثر مبلغی است که شما می توانید تضمین به پرداخت آن کنید. ضمناً نوشتن مبلغ به حروف در سفته الزامی است.

 تعیین گیرنده ی وجه: در این قسمت شما باید نام کسی که سفته را به نفع او صادر می کنید را بنویسید و یا از عبارت وجه حامل استفاده کنید. اگر نمی خواهید سفته شما در بازار دست به دست بچرخد از نوشتن وجه حامل خودداری کرده و اسم شخص را ذکر کنید.

 تعیین تاریخ تادیه ی سفته: تاریخ بازپرداخت سفته را می توان به صورت قرارداد یا عندالمطالبه قرارداد و یا برای آن یک مهلت تعیین کرد.

هر سفته یک فرم چاپی مخصوص به خود  دارد و حاوی مندرجاتی است که باید به درستی آن ها را کامل نمود.

مطابق ماده ۳۰۸ قانون تجارت، برخی از این نکات از شرایط اساسی اعتبار سفته می باشد و عدم رعایت آن ها سفته را از سندیت و اعتبار می اندازد مثل مهر و امضاء، مبلغ، گیرنده وجه و تاریخ پرداخت ولی سایر مندرجات سفته مانند مکان تأدیه و. .. از سندیت و اعتبار سفته نمی کاهند ول قید آن ها ضروری است.

عدم رعایت مقررات سفته

  • اگر فاقد امضاء یا مهر باشد، سفته سندیت ندارد یعنی حتی یک سند عادی هم نیست.
  • در صورتی که سفته فاقد تاریخ باشد سفته به رؤیت محسوب می شود. یعنی تاریخ رویت چک، تاریخ صدور محسوب می شود.
  • در صورتی که سفته فاقد محل پرداخت باشد: محل صدور، محل پرداخت محسوب می شود.
  • در صورتی که سفته فاقد محل صدور باشد: سفته همچنان معتبر خواهد بود ولی اعتبار اسناد تجاری را ندارد و فقط یک سند مدنی است و محلی که کنار نام متعهد ذکر شده است، محل صدور می باشد.
  • اگر سفته در وجه شخصی معینی صادر شود نام وی باید حتما ذکر شود و اگر ذکر نشود، عنوان در وجه حامل در آن ذکر می شود.
این مطلب را نیز مطالعه کنید:  مجازات نزاع و درگیری در قانون مجازات اسلامی

قانون سفته چیست؟

اجرای سفته از طریق دادگاه در قانون سفته

اجرای سفته از موضوعات مهم قانون سفته می باشد که از راه مراجعه به دادگاه امکان پذیر می باشد . با این توضیح ، اگر شخصی بخواهد سفته خود را از طریق دادگاه اجرا گذاشته و وجه آن را وصول نماید ، بهتر است در مرحله اول اقدام به واخواست سفته نماید ؛ هرچند برای اجرای سفته از طریق دادگاه لزوما نیازی به واخواست سفته نمی باشد .

واخواست سفته که شبیه برگشت زدن چک می باشد ، به این معناست که پس از رسیدن موعد پرداخت وجه سفته ، دارنده باید ظرف مهلت ده روز از تاریخ سر رسید به اداره واخواست سفته مراجعه نماید و واخواست نامه سفته را تکمیل کند . لازم به ذکر است که واخواست نامه چاپ شده را هم می توان از بانک ها و هم از دادگاه ها دریافت نمود و پس از تکمیل ، آن را به همراه دادخواست به دادگاه ارائه کرد که یک نسخه از این واخواست نامه به صادر کننده سفته ارسال می شود .

لازم به ذکر است که اگر واخواست سفته ظرف مهلت تعیین شده انجام نشود ، سفته خاصیت تجاری خود را از دست می دهد و اجرا گذاشتن آن مانند اسناد تجاری یاد شده در قانون تجارت نبوده و صرفا مانند یک بدهی عادی مستند به سند عادی قابل مطالبه است .

البته واخواست سفته مشمول هزینه نسبتا زیادی است که عبارت است از دو درصد ارزش سفته ؛ به عنوان مثال اگر ارزش سفته ای صد میلیون تومان باشد ، دو درصد آن یعنی دو میلیون تومان باید برای واخواست سفته هزینه پرداخت شود . اما واخواست سفته سبب می شود که شخص از مزایای تجاری بودن سند خود بهره ببرد ؛ هر چند بدون واخواست سفته نیز می توان اقدام به اجرای سفته از طریق دادگاه نمود .

مزایای واخواست سفته این است که می توان به استناد آن تقاضای صدور تامین خواسته نمود ؛ اما در حالت عادی تقاضای صدور تامین خواسته منوط به تودیع خسارت احتمالی است . همچنین در صورتی که سفته ظرف ده روز واخواست شده باشد ، خسارت تاخیر تادیه از تاریخ واخواست آن محاسبه می شود و در غیر این صورت ، تاریخ ثبت دادخواست قانونی برای اجرای سفته ملاک محاسبه است .

بعد از واخواست سفته ظرف مهلت ده روز ، می توان به مدت یک سال برای اجرای سفته از طریق دادگاه اقدام نمود که این اقدام به معنای طرح دعوی جهت مطالبه وجه سفته در دادگاه صالح برای مطالبه سفته یعنی دادگاه حقوقی می باشد . البته پس از گذشت یک سال از تاریخ سررسید سفته دیگر نمی توان به طرفیت ظهرنویسان سفته اقامه دعوا نمود .

لازم به ذکر است که بر اساس قانون شورای حل اختلاف ، این شورا صلاحیت رسیدگی قانونی اجرای سفته های تا بیست میلیون تومان را دارد و اگر مبلغ سفته بیشتر از بیست میلیون تومان بود ، دادگاه حقوقی به آن رسیدگی می کند . هزینه دادرسی اجرا گذاشتن سفته از طریق دادگاه سه و نیم درصد مبلغ سفته است .

برای اجرای سفته از طریق دادگاه ، باید با مراجعه به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی اقدام به ارائه دادخواست مطالبه وجه سفته نمود که در قسمت خوانده ، می توان نام صادر کننده و ضامنین سفته را نیز قید کرد . در قسمت تعیین خواسته و بهای آن ، باید عبارت مطالبه وجه سفته تا مبلغ مورد نظر ، به انضمام کلیه خسارات قانونی با قرار تامین خواسته را قید کرد .

در قسمت دلایل و منضمات دادخواست نیز می توان به کپی برابر اصل سفته ، کپی برابر اصل واخواست نامه سفته ( در صورت وجود ) و مدارک هویتی خواهان اشاره نموده و آنها را ضمیمه دادخواست نموده و به مرجع رسیدگی کننده ارائه داد . اگر اموالی از صادر کننده سفته سراغ دارید آنها را به دادگاه معرفی نموده و در غیر این صورت می توانید برای اعلام اموال وی تقاضای استعلام نمایید .

در این مرحله دادگاه یا شورای حل اختلاف به دادخواست مطالبه سفته رسیدگی کرده و در صورت فراهم بودن شرایط قانونی حکم به پرداخت وجه سفته صادر می نماید . اگر صادر کننده سفته بدهی خود را نپردازد و اموالی داشته باشد ، می توان نسبت به توقیف اموال وی اقدام نمود و در غیر این صورت با درخواست خواهان ، صادر کننده سفته بازداشت می شود . مگر اینکه درخواست اعسار نماید که در صورت احراز عدم توانایی وی برای پرداخت سفته ، بدهی وی قسط بندی خواهد شد .

سوالات متداول مرتبط با سفته

1- اجرای سفته به موجب قانون چگونه می باشد ؟

نحوه به اجرا گذاشتن سفته در قانون سفته صرفا شامل اجرای سفته از طریق دادگاه می باشد و بر خلاف چک اجرای سفته از طریق ثبت امکان پذیر نخواهد بود که اطلاعات بیشتر در این خصوص در مقاله ذکر شده است .

2- چه اقداماتی را برای اجرا گذاشتن سفته باید انجام داد؟

قبل از اجرا گذاشتن سفته از طریق دادگاه می توان ابتدا سفته را ظرف مهلت ده روز واخواست نموده و سپس با ارائه دادخواست به دادگاه حقوقی و یا شورای حل اختلاف اجرای سفته را درخواست نمود که برای آشنایی بیشتر با جزییات این موضوع می توانید مقاله را مطالعه نمایید .

3-شرایط اجرا گذاشتن سفته از طریق ادارات ثبت چگونه می باشد؟

بر اساس قانون سفته در حال حاضر اجرای سفته از طریق ثبت امکان پذیر نمی باشد و دارنده سفته برای اجرای آن صرفا می تواند به دادگاه حقوقی دادخواست داده و وجه سفته را مطالبه نماید که برای آشنایی با این موضوع می توانید متن مقاله را ملاحظه نمایید .

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
Leave A Reply

Your email address will not be published.

WeCreativez WhatsApp Support
پشتیبانی آنلاین شماره 1
در دسترس
WeCreativez WhatsApp Support
پشتیبانی آنلاین شماره 2
در دسترس