طلاق زن حامله

0

گاهی پیش می آید زن و شوهر دیگر امکان و یا تمایل به زندگی مشترک را ندارند و تصمیم میگیرند با طلاق گرفتن به این فصل از زندگی خود پایان دهند. برای این کار آنان بایستی به دادگاه خانواده مراجعه نمایند و بعد از آن، دادگاه علت اختلاف آن ها را بررسی میکند و با توجه به آن، حکم مناسب را صادر می کند.

در دوران بارداری هم هرچند کم، امکان دارد مواردی پیش آید که زن و شوهر دیگر نتوانند با هم زندگی کنند و بخواهند جدا شوند. نظام حقوق خانواده ایران با نظر به فقه اسلامی در اکثر موارد، من جمله نفقه و حضانت فرزندان در طلاق زن باردار احکام به خصوصی را دارد که مورد نیاز میباشد در موارد طلاق زن حامله مورد توجه قرار بگیرد.

در این مطلب به این پرسش ها پاسخ خواهیم داد که آیا طلاق زن حامله درست میباشد و در صورت مثبت بودن این جواب، شرایط جدا شدن از همسر باردار چه میباشد و بعد از طلاق زن باردار، تکلیف نفقه و حضانت فرزندان چه خواهد شد.

آیا زن حامله را می توان طلاق داد؟

طلاق یک نوع ایقاع است یعنی یک عمل حقوقی یک طرفه، که معمولا از طرف مرد انجام می پذیرد که منجر به پایان ازدواج و انحلال عقد نکاح بین زن و شوهر می شود. از لحاظ شرع و قانون هیچ مانعی جهت طلاق زن باردار وجود ندارد و شوهر، یا زن در شرایطی، یا هر دو به طور توافقی قادرند در صورت حامله بودن زن هم به دادگاه بروند و حکم طلاق یا گواهی عدم امکان سازش بگیرند.

در احکام، چگونگی و شرایط جدا شدن از همسر باردار فرقی با طلاق در زمان دیگر ندارد و فقط تفاوت آن در مدت زمان نگهداری عده میباشد بدین معنا چنانچه زن بخواهد ازدواج مجدد داشته باشد، میبایست یک مدت زمانی از طلاق او بگذرد و این مدت زمان در صورت بارداری وی با زمانی که باردار نیست متفاوت میباشد و در ادامه به تفضیل به آن پرداخته شده است.

درخواست طلاق از طرف زن حامله

در قانون ایران حق طلاق با مرد می باشد، با این حال در شرایطی پیش بینی گردیده است که زن هم می تواند درخواست طلاق از دادگاه کند. شرایط طلاق از سمت زن شامل داشتن وکالت در طلاق ، عدم پرداخت نفقه از سوی شوهر، عسر و حرج زوجه ، غیبت شوهر بیش از چهار سال است که در صورتی که او بتواند صحت این مسائل را به دادگاه اثبات نماید، دادگاه حکم طلاق را صادر می کند و به استناد آن می تواند از شوهرش طلاق بگیرد.

در این بین، فرقی میان در خواست طلاق زن حامله و غیر حامله وجود ندارد و چنانچه شرایط بیان شده محقق، و به دادگاه ثابت گردد، وی می تواند از دادگاه در خواست طلاق کند.

جهت شروع پرونده طلاق به درخواست زن، لازم میباشد متن دادخواست خود را تهیه نمایید.در حال حاضر، ثبت تمام دادخواست ها از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی انجام می شود. تعداد این دفاتر بسیار است و هیچ تفاوتی نمیکند که به کدام دفتر مراجعه کنید.شما کافی است متن دادخواست خود را تهیه کنید، دفاتر خدمات الکترونیک قضایی این متن را در زمان ثبت دادخواست در فرمت دادخواست قرار می دهند.

شرایط طلاق از طرف زن

همان طور که گفته شد زن می تواند درخواست طلاق بدهد اما برای این کار نیاز به داشتن دلیل یا دلایلی دارد که بتواند آن ها را نزد قاضی دادگاه خانواده رسیدگی کننده به پرونده به اثبات برساند .

بنابراین زن علاوه بر رعایت تشریقات خاص طلاق جهت جدایی نیاز دارد در زندگی مشترکش هم در شرایطی باشد که این شرایط دلیلی برای طلاق زن محسوب گردد . شرایطی که زن هنگام درخواست طلاق می تواند به آن اشاره کند تا دلیل برای جدایی و طلاق محسوب شود عبارت است از :

این مطلب را نیز مطالعه کنید:  وکالت تام الاختیار چیست و چگونه است؟

1- عسر و حرج ، عسر و حرج به معنای مشقت و سختی فراوان زن است که ادامه زندگی برای زن را غیر ممکن کرده است در ماده 1130 قانون مدنی به عسر و حرج اشاره شده است و این که عسر و حرج مصادیق مختلفی دارد که بسته به نظر قاضی رسیدگی کننده به پرونده و با اثبات کردن آن می تواند دلیلی برای جدایی و قبول درخواست طلاق از طرف زن باشد .

2- غیبت شوهر به مدت چهار سال متوالی ، هنگامی که شوهر 4 سال متوالی غیبت داشته باشد و بالا سر زن و زندگی نباشد مطابق با ماده 1029 قانون مدنی که در آن بیان شده است هرگاه شخصی چهار سال تمام غایب مفقودالاثر باشد ، زن او می تواند تقاضای طلاق کند و در این صورت با رعایت ماده 1023 حاکم او را طلاق می دهد .

3-شروط دوازده گانه طلاق ضمن عقد ازدواج که به زن این اجازه را می دهد در صورتی که این شروط یا کارهایی که مرد تهعد کرده انجام ندهد توسط مرد انجام شود از دادگاه تقاضای طلاق کند . در ماده 1119 قانون مدنی بیان شده است که طرفین عقد ازدواج می توانند هر شرطی که مخالف با مقتضای عقد مزبور نباشد در ضمن عقد ازدواج یا عقد لازم دیگر بنمایند مثل اینکه شرط شود هر گاه شوهر زن دیگر بگیرد یا در مدت معینی غائب شود یا ترک انفاق نماید یا بر علیه حیات زن سوء قصد کند یا سوء رفتاری نماید که‌ زندگانی آن ها با یکدیگر غیر قابل تحمل شود زن وکیل و وکیل در توکیل باشد که از اثبات تحقق شرط در محکمه و صدور حکم نهائی خود را مطلقه‌ سازد .

4-مرد کلا حق طلاق را غیر مشروط به صورت وکالت بلاعزل و وکیل در توکیل به زن واگذار کند که در این صورت زن بدون داشتن دلیل می تواند هر موقع خواست خود را مطلقه کند فقط برای این کار نیاز به وکیل دارد تا به نیابت از مرد او را طلاق دهد .

طلاق توافقی در دوران بارداری

زن و شوهر قادرند به هر دلیلی که تمایل داشته باشند، با توافق از یکدیگر جدا شوند و این توافق ها می تواند در زمینه های مهریه، حضانت و نفقه باشد و از این طریق به دادگاه برای گواهی عدم سازش مراجعه می کنند و دادگاه هم این توافق را محترم و مورد تایید می داند. برای تنظیم درخواست طلاق توافقی فرقی بین شرایط جدا شدن از همسر حامله با زمانی که زن حامله نیست وجود ندارد با این حال در صورت حامله بودن زن، زن و شوهر میبایست در مورد موارد هزینه های زایمان، نفقه زن و حضانت فرزند به توافق برسند.

طلاق از طرف شوهر در زمان بارداری زن

مطابق قانون ایران، مرد هر زمان که اراده کند می تواند از دادگاه چه به دلایل موجه وچه غیر موجه، در خواست صدور گواهی عدم امکان سازش و طلاق کند، حتی اگر زن مخالفت کند.و همانگونه که بیان شد فرقی بین احکام طلاق در زمان بارداری و غیر بارداری وجود ندارد و بدین ترتیب مرد می تواند به شرط پرداخت حقوق مالی زن باردار، او را طلاق بدهد.

طلاقی که به درخواست مرد انجام گیرد، طلاق رجعی میباشد. مرد جهت طلاق دادن همسرش، احتیاجی به ارائه ی دلیل ندارد.

ماده ی 1133 قانون مدنی بیان می نماید که مرد با رعایت شرایط قانونی و با مراجعه به دادگاه می‌تواند تقاضای طلاق همسرش را بنماید. در واقع قانونگذار با وضع مقرراتی این اختیار مردان را محدود کرده، تا جلوی سوء‌استفاده را بگیرد.

هر گاه مرد بخواهد همسر خود را طلاق دهد، چه معایبی برای او دارد؟

مرد وظیفه دارد تمام حق و حقوق مالی زن را بپردازد. به همین علت میباشد که مردان کمتر به سراغ تقدیم دادخواست طلاق می روند.

طلاق زن حامله
طلاق زن حامله

شرایط طلاق زن حامله

روند رسیدگی به طلاق با دادن دادخواست طلاق  توافقی و یا از طرف مرد و یا صدور گواهی عدم امکان سازش از طرف یکی از زوجین یا هر دوی آن ها به دادگاه خانواده آغاز می شود. دادگاه با بررسی وضعیت زوجین، آن ها را به مرکز مشاوره خانواده ارجاع می دهد و آن ها را به سازش دعوت می کند. پس از مشاوره، در صورتی که زن و شوهر از تصمیم خود باز نگشته باشند، دادگاه در این مورد تصمیم می گیرد. طلاق زن باردار هم از این مورد مستثنا نمیباشد و همان روندی را میگذارند که او باردار نباشد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید:  منع اشتغال زن از جانب شوهر

در شرایط جدا شدن از همسر حامله تنها تفاوت این میباشد که چنانچه زن و شوهر بخواهند توافقی جدا شوند، میبایست در خصوص حضانت فرزند، هزینه های زایمان و نفقه زن تصمیم گیری و تعیین تکلیف نمایند.

طلاق زن حامله کدام نوع طلاق است؟

“طلاق بر دو قسم است. بائن و رجعی.” قانون مدنی ماده 1143 طلاق را از نظر امکان بازگشتن به زندگی مشترک، به دو دسته تقسیم می کند و در مواد بعد هم به تعریف آن می پردازد: “در طلاق بائن برای شوهر حق رجوع نیست.” و در طلاق رجعی، شوهر قادر است در طول مدت عده که در ادامه به تعریف آن می پردازیم به زن رجوع نماید و بدون اینکه احتیاج باشد مجددا ازدواج کنند، زندگی مشترکشان را از سر بگیرند.

طلاق بائن باعث از بین رفتن رابطه زوجیت می گردد و دیگر با عمل رجوع، که می تواند شامل هر کلام یا رفتاری باشد، نمی توان به زندگی مشترک برگشت. مصادیق طلاق بائن در قانون مدنی ماده 1145منحصر شده است و جز در موارد زیر امکان پذیر نیست:

1۱) طلاقی که قبل از نزدیکی واقع شود

2طلاق یائسه

3طلاق خلع و مبارات مادام که زن رجوع به عوض نکرده باشد.

4سومین طلاق که بعد از سه وصلت متوالی به عمل آید اعم از این که وصلت در نتیجه رجوع باشد یا در نتیجه نکاح جدید

همانگونه که بیان گردید مصادیق طلاق بائن در قانون به انحصار ذکر گردیده است که شامل طلاق زن حامله نمیباشد، بیشتر طلاق ها از نوع رجعی است و زوجین در صورت پشیمانی قادرند به زندگی مشترک برگردند و با این حال در صورتی که زن وکالت در طلاق نداشته باشد و درخواست حکم طلاق از دادگاه داشته باشد، طلاقی که از آن حاصل می شود، بائن است.

طلاق زن حامله، طلاق رجعی میباشد اما چنانچه زن بدون داشتن حق طلاق در خواست طلاق دهد و دادگاه، حکم به طلاق صادر کند، طلاق زن حامله، بائن خواهد بود.

آثار طلاق زن حامله

ماده31 قانون حمایت از خانواده به جهت آثاری که بارداری زن در زمان طلاق بر اتفاقات بعد از آن دارد، دفاتر ثبت ازدواج و طلاق را ملزم می کند تا گواهی مبنی بر باردار بودن یا نبودن، زن ارائه بدهند : “ارائه گواهی پزشک ذی ‌ صلاح درمورد وجود جنین یا عدم آن برای ثبت طلاق الزامی است.” از جمله تاثیراتی که حاملگی بر زندگی پس از طلاق دارد، می توان به تفاوت در عده، نفقه و حضانت فرزندان اشاره نمود.

عده طلاق زن حامله

عده یک اصطلاح فقهی و به معنی مدت زمانی میباشد که زن پس از طلاق از همسرش نباید ازدواج مجدد کند. دوره زمانی عده طلاق بر اساس قانون مدنی سه ماه و ده روز است و انواع گوناگونی دارد از جمله عده وفات، عده طلاق، عده فسخ ازدواج و عده بذل مدت یا به اتمام رسیدن زمان ازدواج موقت. حکم عده نگه داشتن برگرفته از آیات قرآن میباشد.

در طلاق در زمان بارداری عده طلاق تا موقع وضع حمل میباشد و فرقی نمی‌کند چندماه باقی مانده باشد .

این مطلب را نیز مطالعه کنید:  مجازات روزه خواری

به عنوان  مثال چنانچه زوجه در ماه سوم بارداری باشد تا پایان وضع حمل او 6 ماه باقی مانده بنابراین 6 ماه عده نگه میدارد اما چنانچه در ماه هفتم بارداری باشد تنها کافی‌ است دوماه عده نگه دارد.

یعنی زن در دوران باداری می تواند طلاق بگیرد ولی برای ازدواج باید تا پایان وضع حمل صبرکند.

در ماده ۱۱۵۴ قانون مدنی نیز بیان شده است که عده وفات چه در عقد دائم و چه در عقد موقت چهار ماه و ده روز است مگر آنکه زوجه باردار باشد که در این صورت عده وفات تا زمان وضع حمل زوجه است.

و فرقی نمی‌کند که عقد دائم یا موقت باشد. ولی عده وفات در زن باردار یک تفاوت دیگر هم دارد. طبق شرع مقدس اسلام اگر زن قبل از پایان عده وفات وضع حمل نماید واجب است که تا پایان مدت عده یعنی چهار ماه و ده روز عده نگه دارد.

به علاوه زن درحین عده و زمان بارداری در هیچ حالتی نمی تواند ازدواج کند اما بلافاصله بعد از زایمان می تواند اقدام به ازدواج نماید.

چنانچه قبل از زایمان بچه سقط گردد ،عده در هنگام مرگ فرزند به پایان می‌رسد.

نفقه زن حامله بعد از طلاق

ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی می‌گوید: «نفقه عبارت است از: همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن، از قبیل: مسکن، البسه، غذا، اثاث منزل و هزینه‌های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج، به واسطه نقصان یا مرض».

به عبارت دیگر می توان گفت که نفقه عبارت است از همه نیازهای متعارف زن با توجه به وضعیت زندگی و شأن اجتماعی او. یکی از نکات حائز اهمیت که در رابطه با نفقه میبایست متذکر شد این میباشد که تعیین مقدار نفقه ارتباطی با توانایی مالی مرد ندارد بلکه کارشناس رسمی دادگستری بایستی مقدار نفقه را طبق وضعیت زن و طبقه و شأن اجتماعی خود او تعیین نماید و شوهر نیز موظف به پرداخت آن می باشد.

اما نفقه زن در تمام دوران بارداری حتی پس از طلاق بایستی پرداخت گردد. بدین معنی که تمام هزینه های زندگی متعارف زن به علاوه هزینه های درمان و معاینات پزشکی او در حد متعارف و با توجه به نیازهای او میبایست حداقل تا پایان دوران بارداری و تا زمان وضع حمل پرداخت گردد و بعد از وضع حمل، پرداخت نفقه فرزند، وظیفه پدر اوست.

حضانت فرزند بعد از طلاق زن حامله

پس از زایمان برای تعیین حضانت فرزند در درجه اول به واسطه توافق پدر و مادر مشخص میگردد و چنانچه توافقی در میان نباشد طبق قانون حضانت فرزندان چه دختر باشند و چه پسر تا ۷ سالگی با مادر و پس از آن با پدر میباشد.

ولی اصل در تعیین نمودن حضانت فرزند صلاح کودک میباشد بنابراین دادگاه همواره قادر است خلاف توافق یا حتی مقرره قانونی رای صادر نماید زیرا این قانون جزو قواعد تکمیلی بوده و همواره توافق یا حتی صدور رای بر خلاف آن امکان پذیر است.

چنانچه مادر تصمیم داشته باشد از فرزند خویش نگهداری کند حداکثر تا هفت سالگی میتواند از بچه نگه داری نماید اما تامین  هزینه های کودک در این مدت نیز با پدر میباشد و چنانچه پدر نباشد یعنی اگر مفقود گشته یا در قید حیات نباشد با جد پدری میباشد جد پدری با اعمال و ولایت قهری عهده دار سرپرستی فرزند است.

بعد از هفت سالگی، حضانت فرزندان تا بلوغ شرعی فرزندان( دختران در 9 سالگی و پسران در 15 سالگی ) با پدر خواهد بود و بعد از بلوغ انتخاب این که با کدام والد زندگی کنند به انتخاب خود فرزند خواهد بود.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
Leave A Reply

Your email address will not be published.

WeCreativez WhatsApp Support
پشتیبانی آنلاین شماره 1
در دسترس
WeCreativez WhatsApp Support
پشتیبانی آنلاین شماره 2
در دسترس